Alimenty dla rodziców – kiedy dorosłe dzieci muszą je płacić i jak bronić się przed pozwem?
Rodzic, który nie jest w stanie samodzielnie pokrywać podstawowych i usprawiedliwionych potrzeb, może domagać się alimentów od dorosłego dziecka. Nie wystarczy jednak niska emerytura, podeszły wiek ani sam fakt pokrewieństwa. Sąd bada przyczyny niedostatku, majątek rodzica, możliwość uzyskania świadczeń oraz sytuację finansową dziecka. Znaczenie może mieć również wcześniejsze zachowanie rodzica wobec rodziny. Jeżeli przez lata nie interesował się dzieckiem, nie płacił alimentów albo stosował przemoc, jego żądanie może zostać uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Z tego artykułu dowiesz się:
- kiedy rodzic może żądać alimentów od dorosłego dziecka
- co oznacza pozostawanie w niedostatku
- czy niska emerytura wystarczy do zasądzenia alimentów
- które dziecko powinno płacić i jak dzielony jest obowiązek
- jak sąd ustala wysokość świadczenia
- czy rodzic musi wcześniej wykorzystać własny majątek
- jakie znaczenie ma pobyt w domu pomocy społecznej
- kiedy można odmówić alimentów z powodu zachowania rodzica
- jak odpowiedzieć na pozew
- kiedy zasądzone alimenty można później obniżyć lub uchylić
Czy rodzic może żądać alimentów od dorosłego dziecka?
Tak. Obowiązek alimentacyjny obciąża krewnych w linii prostej, a więc między innymi rodziców i dzieci. Działa on w obu kierunkach. Rodzice mogą utrzymywać niesamodzielne dzieci, ale dorosłe dzieci mogą również zostać zobowiązane do wspierania rodziców znajdujących się w trudnej sytuacji.
Nie oznacza to, że każdemu rodzicowi po osiągnięciu wieku emerytalnego należą się pieniądze od dzieci. W przeciwieństwie do małoletniego dziecka rodzic musi zasadniczo wykazać, że znajduje się w niedostatku. Dopiero wtedy można badać możliwości zarobkowe i majątkowe osoby pozwanej.
Rodzic może wystąpić o alimenty niezależnie od tego, czy pozostaje w związku małżeńskim, mieszka sam, pobiera emeryturę albo korzysta z pomocy innych osób. Wszystkie te okoliczności będą jednak wpływać na ocenę zasadności i wysokości żądania.
Prawo do alimentów nie wynika z samego wieku ani przekonania, że dzieci powinny odwdzięczyć się za wychowanie. Sąd rozstrzyga na podstawie aktualnych potrzeb, własnych możliwości rodzica, kolejności osób zobowiązanych oraz sytuacji każdego dziecka. Obowiązek alimentacyjny wobec rodziców powstaje tylko przy spełnieniu ustawowych przesłanek.
Co oznacza niedostatek rodzica?
Niedostatek nie musi oznaczać całkowitego braku pieniędzy, bezdomności ani głodu. Występuje wtedy, gdy rodzic nie jest w stanie własnymi siłami i z własnych środków zaspokoić wszystkich usprawiedliwionych potrzeb.
Przy ocenie sąd bierze pod uwagę między innymi wiek, zdrowie, możliwość pracy, wysokość emerytury lub renty, majątek, warunki mieszkaniowe i konieczne wydatki. Potrzeby osoby starszej i chorej mogą być wyższe niż potrzeby zdrowej osoby uzyskującej taką samą emeryturę.
Do usprawiedliwionych potrzeb mogą należeć koszty:
- żywności, mieszkania i podstawowych opłat
- leków, leczenia, rehabilitacji i środków medycznych
- opieki domowej albo pomocy w codziennym funkcjonowaniu
- odpowiedniej odzieży i środków higieny
- transportu do lekarza oraz niezbędnych spraw życiowych
Niedostatek powinien być oceniany indywidualnie. Sąd Najwyższy wskazuje, że zachodzi on wtedy, gdy uprawniony nie może w pełni zaspokoić usprawiedliwionych potrzeb własną pracą, świadczeniami, majątkiem i innymi środkami. Nie chodzi wyłącznie o biologiczne minimum, lecz o możliwość prowadzenia normalnego, godnego życia odpowiedniego do sytuacji danej osoby.
Czy niska emerytura wystarczy do uzyskania alimentów?
Nie zawsze. Sama informacja, że emerytura jest niska, nie przesądza o niedostatku. Trzeba porównać wszystkie miesięczne dochody rodzica z jego usprawiedliwionymi wydatkami.
Rodzic powinien wykazać wysokość emerytury, dodatków, świadczeń, dochodów z najmu, oszczędności oraz pomocy otrzymywanej od innych osób. Powinien również przedstawić realne koszty utrzymania. Jeżeli po opłaceniu mieszkania, żywności i leczenia brakuje mu środków na podstawowe potrzeby, może istnieć podstawa do alimentów.
Sąd nie powinien opierać się na prostym założeniu, że każda emerytura poniżej określonej kwoty oznacza niedostatek. Osoba mieszkająca we własnym, bezczynszowym domu może mieć inne potrzeby niż rodzic ponoszący wysoki koszt najmu i stałej opieki.
Znaczenie ma także to, czy wydatki są konieczne. Kosztowne zakupy, dobrowolne pożyczki, utrzymywanie innych dorosłych osób albo wydatki wykraczające poza rozsądne potrzeby nie muszą zostać przerzucone na dziecko.
Czy rodzic musi najpierw wykorzystać własne możliwości?
Tak. Alimenty nie powinny zastępować dochodów, świadczeń lub majątku, z których rodzic może rozsądnie korzystać. Osoba domagająca się pomocy powinna wykazać, że nie jest w stanie samodzielnie poprawić swojej sytuacji.
Sąd może sprawdzić, czy rodzic:
- pobiera wszystkie należne świadczenia
- może uzyskać dodatek mieszkaniowy, pielęgnacyjny albo inne wsparcie
- posiada nieruchomości, oszczędności lub dochodowy majątek
- może wynająć niewykorzystywany lokal
- ma możliwość wykonywania pracy odpowiedniej do wieku i zdrowia
- celowo zrezygnował z dochodu albo rozporządził majątkiem
Nie oznacza to, że osoba starsza musi sprzedać mieszkanie, w którym mieszka, i pozbawić się bezpieczeństwa. Każda decyzja powinna być oceniana z uwzględnieniem jej sytuacji życiowej. Sąd może jednak zakwestionować żądanie osoby posiadającej znaczny, niewykorzystywany majątek, która oczekuje pokrywania wszystkich kosztów przez dzieci.
Niedostatek nie powinien być skutkiem świadomej rezygnacji z dostępnych źródeł utrzymania. Jeżeli rodzic przekazał wartościowy majątek jednemu dziecku, a następnie żąda pieniędzy od innego, okoliczność ta może mieć istotne znaczenie dla wyniku procesu.
Kto powinien utrzymywać rodzica w pierwszej kolejności?
Kolejność osób zobowiązanych nie jest przypadkowa. Jeżeli rodzic pozostaje w małżeństwie, w pierwszej kolejności znaczenie może mieć obowiązek wzajemnego wspierania się małżonków i przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny.
Dopiero później może aktualizować się obowiązek zstępnych, czyli dzieci, wnuków i kolejnych pokoleń. Bliżsi krewni zasadniczo wyprzedzają dalszych. Oznacza to, że rodzic powinien w pierwszej kolejności dochodzić alimentów od własnych dzieci, a nie od wnuków.
Obowiązek osoby zobowiązanej w dalszej kolejności powstaje wtedy, gdy nie ma osoby bliższej, nie jest ona w stanie spełnić świadczenia albo uzyskanie od niej potrzebnej pomocy jest niemożliwe lub wiąże się z nadmiernymi trudnościami.
Jeżeli rodzic ma kilkoro dzieci to nie musi zawsze pozywać wszystkich jednocześnie. Sąd powinien jednak uwzględnić możliwości całego kręgu zobowiązanych, aby jedno dziecko nie zostało obciążone ponad uzasadnioną część tylko dlatego, że ma łatwiejszą sytuację procesową albo utrzymuje z rodzicem kontakt.
Czy wszystkie dzieci płacą alimenty po równo?
Nie. Obowiązek nie jest automatycznie dzielony na równe części. Każde dziecko odpowiada według swoich możliwości zarobkowych i majątkowych.
Jedno dziecko może osiągać wysokie dochody, a drugie pozostawać bez pracy, samotnie wychowywać własne dzieci albo ponosić duże koszty leczenia. Sąd może więc zasądzić od nich różne kwoty, a wobec jednej osoby całkowicie oddalić żądanie.
Pod uwagę brane są między innymi:
- rzeczywiste i potencjalne dochody dziecka
- posiadany majątek i oszczędności
- koszty utrzymania jego małoletnich dzieci
- obowiązki wobec małżonka i innych osób
- stan zdrowia
- konieczne koszty mieszkania oraz leczenia
- pomoc udzielana rodzicowi w innej formie
Jeżeli jedno dziecko bezpłatnie opiekuje się rodzicem, kupuje leki, zapewnia mieszkanie lub opłaca rachunki, sąd powinien uwzględnić tę pomoc. Obowiązek alimentacyjny nie zawsze musi polegać na comiesięcznym przelewie. Może być realizowany także przez świadczenia rzeczowe, pokrywanie konkretnych wydatków albo zapewnienie opieki.
Jak ustala się wysokość alimentów dla rodzica?
Wysokość alimentów zależy od usprawiedliwionych potrzeb rodzica oraz zarobkowych i majątkowych możliwości dziecka. Sąd zestawia brakującą kwotę potrzebną rodzicowi z tym, ile pozwany może realnie płacić bez naruszenia podstawowych potrzeb swojej rodziny.
Przykładowo, jeżeli rodzic ma 2500 zł miesięcznego dochodu, a jego uzasadnione wydatki wynoszą 3200 zł, niedobór wynosi 700 zł. Nie oznacza to automatycznie zasądzenia całej tej kwoty od jednego dziecka. Sąd sprawdzi innych zobowiązanych oraz możliwości osoby pozwanej.
Możliwości zarobkowe nie zawsze odpowiadają oficjalnemu wynagrodzeniu. Jeżeli dziecko celowo pracuje poniżej kwalifikacji, ukrywa dochody albo bez uzasadnienia nie podejmuje zatrudnienia, sąd może ocenić jego potencjał szerzej.
Jednocześnie alimenty dla rodzica nie powinny powodować niedostatku po stronie dziecka. Osoba posiadająca własne małoletnie dzieci, wysokie konieczne koszty leczenia i niewielkie dochody może nie mieć możliwości finansowania rodzica, nawet jeśli jego sytuacja jest trudna.
Czy rodzic może żądać alimentów na prywatny dom opieki?
Może uwzględnić taki koszt w swoim żądaniu, ale sąd zbada, czy wybrana forma opieki jest rzeczywiście konieczna i czy jej cena odpowiada sytuacji rodziny.
Jeżeli rodzic ze względu na stan zdrowia wymaga całodobowej pomocy, koszt placówki lub opiekuna może być usprawiedliwioną potrzebą. Potrzebne będą jednak dokumenty medyczne, umowa z placówką, zestawienie opłat i informacje o dostępnych świadczeniach publicznych.
Dziecko może kwestionować koszt, gdy istnieje odpowiednia, bezpieczna i znacząco tańsza forma opieki. Nie oznacza to prawa do narzucenia rodzicowi najtańszego możliwego rozwiązania bez uwzględnienia zdrowia, godności i rzeczywistych potrzeb.
Sąd powinien także sprawdzić, czy koszty nie są już finansowane z emerytury, dodatku pielęgnacyjnego, świadczeń opiekuńczych albo innych środków. Alimenty obejmują niezaspokojoną część uzasadnionych potrzeb, a nie pełną cenę usługi niezależnie od pozostałych dochodów rodzica.
Alimenty a opłata za dom pomocy społecznej
Alimenty zasądzane na podstawie Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego należy odróżnić od administracyjnej opłaty za pobyt rodzica w domu pomocy społecznej. Są to dwa odrębne mechanizmy, choć oba mogą prowadzić do obciążenia dorosłego dziecka.
Przy opłacie za dom pomocy społecznej stosuje się przepisy ustawy o pomocy społecznej. Gmina może ustalać krąg osób zobowiązanych i wysokość opłaty według odrębnych kryteriów dochodowych. Postępowanie o ustalenie osób zobowiązanych do uiszczania opłaty za dom pomocy społecznej nie jest sprawą o alimenty. To dwa odrębne postępowania.
Musisz płacić alimenty dla rodziców? Skontaktuj się z nami!
Czy brak kontaktu z rodzicem zwalnia z alimentów?
Sam brak kontaktu nie zawsze wystarczy. Rodzic i dziecko mogą przez wiele lat nie utrzymywać relacji z powodów niezawinionych albo wynikających z konfliktu po obu stronach.
Szczególne znaczenie ma jednak przyczyna zerwania więzi. Dziecko może bronić się przed żądaniem, jeżeli rodzic:
- porzucił rodzinę
- przez lata nie interesował się dzieckiem
- uporczywie nie płacił zasądzonych alimentów
- stosował przemoc fizyczną lub psychiczną
- nadużywał alkoholu i zagrażał domownikom
- odmawiał pomocy mimo posiadanych możliwości
- doprowadził do zerwania relacji swoim rażącym zachowaniem
Kodeks pozwala zobowiązanemu uchylić się od wykonania obowiązku, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Regulacja ta może mieć zastosowanie właśnie do roszczenia rodzica wobec dorosłego dziecka.
Nie jest to automatyczna kara za błędy wychowawcze. Sąd powinien ocenić skalę, czas trwania i skutki zachowania rodzica. Pojedynczy konflikt albo surowe wychowanie mogą nie wystarczyć do całkowitego oddalenia pozwu.
Czy rodzic, który nie płacił alimentów, może żądać ich od dziecka?
Może złożyć pozew, ale jego wcześniejsze postępowanie może doprowadzić do oddalenia żądania. Szczególnie istotna jest sytuacja, w której rodzic przez wiele lat uchylał się od utrzymywania dziecka, mimo że miał taki obowiązek i realne możliwości.
Sąd może zbadać:
- czy alimenty były wcześniej zasądzone
- jaka powstała zaległość
- czy prowadzono egzekucję
- dlaczego rodzic nie płacił
- czy utrzymywał kontakt z dzieckiem
- czy pomagał w innej formie
- czy dopuścił się przemocy lub rażących zaniedbań
Samo istnienie dawnego zadłużenia nie zawsze automatycznie wyłącza alimenty. Inaczej może zostać oceniony rodzic ciężko chory, który obiektywnie nie miał dochodów, a inaczej osoba celowo ukrywająca zarobki i całkowicie ignorująca potrzeby dziecka.
Obrona powinna opierać się na dowodach. Przydatne mogą być wyroki alimentacyjne, dokumenty egzekucyjne, zaświadczenia o bezskuteczności egzekucji, dokumentacja procedur dotyczących przemocy, zeznania świadków oraz wcześniejsza korespondencja.
Czy rodzic, który stosował przemoc, może otrzymać alimenty?
Poważna przemoc wobec dziecka lub drugiego rodzica może stanowić bardzo istotny argument przeciwko zasądzeniu świadczenia. Żądanie osoby, która wyrządziła rodzinie znaczną krzywdę, może zostać ocenione jako sprzeczne z podstawowymi normami uczciwości i lojalności rodzinnej.
Sąd powinien jednak opierać się na konkretnym materiale. Znaczenie mogą mieć wyroki karne, dokumentacja medyczna, interwencje policji, dokumenty pomocy społecznej, zeznania świadków i inne dowody.
Brak prawomocnego wyroku karnego nie oznacza, że przemoc nie może zostać wykazana w sprawie rodzinnej. Sąd cywilny może samodzielnie oceniać zeznania, dokumenty i przebieg relacji.
Osoba pozwana nie powinna ograniczać odpowiedzi do stwierdzenia, że rodzic był zły. Trzeba opisać konkretne zdarzenia, ich częstotliwość, skutki oraz wpływ na zerwanie więzi. Ważne jest również wyjaśnienie, dlaczego zasądzenie alimentów byłoby w danych okolicznościach rażąco niesprawiedliwe.
Czy trudna sytuacja dziecka może wyłączyć obowiązek?
Tak. Nawet gdy rodzic znajduje się w niedostatku, alimenty nie zostaną zasądzone w kwocie przekraczającej realne możliwości dziecka.
Dorosłe dziecko może wykazać, że samo:
- osiąga niewielki dochód
- utrzymuje małoletnie dzieci
- samotnie prowadzi gospodarstwo domowe
- jest chore albo niezdolne do pracy
- ponosi konieczne koszty leczenia
- spłaca zobowiązania związane z podstawowym mieszkaniem
- opiekuje się osobą zależną
- nie posiada majątku ani oszczędności
Sąd uwzględni nie tylko aktualną pensję, lecz także możliwość zwiększenia dochodów. Dobrowolna rezygnacja z pracy albo celowe obniżenie zarobków po otrzymaniu pozwu może nie odnieść zamierzonego skutku.
Nie wszystkie wydatki dziecka będą traktowane jednakowo. Rata luksusowego samochodu, kosztowne hobby albo dobrowolne pożyczki mogą mieć mniejsze znaczenie niż wydatki na mieszkanie, leczenie i własne dzieci.
Jak rodzic może złożyć pozew o alimenty?
Pozew składa się do sądu rejonowego. Rodzic może co do zasady skorzystać z właściwości sądu według miejsca zamieszkania osoby pozwanej albo własnego miejsca zamieszkania.
W pozwie powinien wskazać:
- żądaną miesięczną kwotę
- termin płatności
- swoją sytuację dochodową i majątkową
- zestawienie usprawiedliwionych potrzeb
- informacje o innych dzieciach i osobach zobowiązanych
- znane możliwości finansowe pozwanego
- dowody potwierdzające twierdzenia
Do pisma warto dołączyć decyzję emerytalną lub rentową, rachunki, dokumentację medyczną, recepty, potwierdzenia opłat mieszkaniowych i dokumenty dotyczące majątku.
Rodzic powinien przedstawić sytuację w sposób pełny. Ukrywanie oszczędności, nieruchomości, darowizn albo pomocy otrzymywanej od innych osób może podważyć wiarygodność całego żądania.
Czy alimenty dla rodzica można później obniżyć?
Tak. Jeżeli po wydaniu wyroku zmienią się potrzeby rodzica albo możliwości dziecka, można żądać zmiany wysokości świadczenia.
Podstawą obniżenia może być:
- wzrost dochodu rodzica
- uzyskanie dodatku lub innego świadczenia
- sprzedaż albo wynajęcie majątku
- zmniejszenie kosztów leczenia
- pogorszenie zdrowia dziecka zobowiązanego
- utrata pracy z przyczyn niezależnych
- narodziny dziecka
- powstanie innych obowiązków alimentacyjnych
Zmiana powinna być istotna i trwała. Jeden słabszy miesiąc albo przejściowy wydatek zazwyczaj nie wystarczą.
Do czasu zmiany wyroku należy płacić dotychczasową kwotę. Samo złożenie pozwu o obniżenie alimentów nie uchyla obowiązującego orzeczenia.
Kiedy obowiązek wobec rodzica może wygasnąć?
Obowiązek może zostać uchylony, jeżeli rodzic przestanie znajdować się w niedostatku albo dziecko całkowicie utraci możliwości świadczenia.
Może do tego dojść, gdy rodzic:
- uzyska wyższą emeryturę lub rentę
- zacznie otrzymywać inne regularne świadczenie
- odzyska zdolność zarobkową
- uzyska dochód z majątku
- zmniejszy konieczne koszty utrzymania
- otrzyma wystarczające wsparcie od osoby zobowiązanej w bliższej kolejności
Wygaśnięcie nie zawsze następuje automatycznie w praktyce. Jeżeli alimenty wynikają z wyroku, osoba zobowiązana powinna wystąpić o uchylenie obowiązku alimentacyjnego.
Obowiązek ma charakter osobisty i wygasa także w razie śmierci uprawnionego albo zobowiązanego. Przyszłe raty alimentacyjne nie przechodzą jako taki sam obowiązek na spadkobierców. Osobno mogą być rozliczane kwoty, które stały się wymagalne wcześniej.
Jakie dowody są najważniejsze w sprawie?
Rodzic powinien udowodnić zarówno niedostatek, jak i wysokość usprawiedliwionych potrzeb. Dziecko powinno natomiast przedstawić pełne informacje o własnych możliwościach i podstawach ewentualnego oddalenia żądania.
W sprawie przydatne są:
- decyzje o emeryturze, rencie i dodatkach
- wyciągi bankowe
- dokumenty dotyczące nieruchomości i oszczędności
- rachunki za mieszkanie, leczenie i leki
- dokumentacja medyczna
- zeznania podatkowe i zaświadczenia o dochodach
- dokumenty dotyczące dzieci osoby pozwanej
- wyroki i egzekucje alimentacyjne z przeszłości
- dokumenty dotyczące przemocy lub zaniedbań
- dowody już udzielanej pomocy
Ważna jest aktualność dokumentów. Rachunki sprzed kilku lat mogą nie przedstawiać obecnej sytuacji, a jednorazowy wysoki koszt nie zawsze uzasadnia stałe alimenty.
Najczęstsze błędy w sprawach o alimenty dla rodziców
Pierwszym błędem jest przekonanie, że sam wiek rodzica wystarczy do otrzymania alimentów. Konieczne jest wykazanie niedostatku.
Drugim jest pomijanie dochodów, majątku i dostępnych świadczeń rodzica.
Trzecim błędem jest obciążenie jednego dziecka bez przedstawienia sytuacji pozostałego rodzeństwa.
Czwartym jest ignorowanie pomocy udzielanej w naturze, na przykład opieki, zakupów i opłacania rachunków.
Piątym błędem po stronie dziecka jest ograniczenie obrony do informacji o konflikcie rodzinnym bez wykazania konkretnych zachowań rodzica.
Alimenty dla rodziców – podsumowanie
Rodzic może domagać się alimentów od dorosłego dziecka, jeżeli znajduje się w niedostatku. Oznacza to, że nie potrafi samodzielnie, z wykorzystaniem dochodów, świadczeń i majątku, pokryć swoich usprawiedliwionych potrzeb. Sąd analizuje między innymi koszty mieszkania, żywności, leczenia, opieki i codziennego funkcjonowania.
Niedostatek rodzica nie prowadzi jednak automatycznie do zasądzenia żądanej kwoty. Sąd musi zbadać możliwości zarobkowe i majątkowe dziecka, jego stan zdrowia, obowiązki wobec małoletnich dzieci oraz pomoc udzielaną już rodzicowi. Jeżeli rodzeństwo również może uczestniczyć w utrzymaniu, ciężar nie powinien bez uzasadnienia spoczywać wyłącznie na jednej osobie.
Istotne znaczenie może mieć wcześniejsze zachowanie rodzica. Wieloletnie porzucenie dziecka, uporczywa niealimentacja, przemoc albo rażące zaniedbania mogą prowadzić do uznania, że żądanie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Nie następuje to automatycznie. Każda sprawa wymaga oceny konkretnych zdarzeń i dowodów.
Pozwu nie należy ignorować. Dziecko powinno odpowiedzieć na twierdzenia o niedostatku, przedstawić własną sytuację i wskazać innych zobowiązanych. Jeżeli alimenty zostaną zasądzone, można później żądać ich obniżenia albo uchylenia, gdy sytuacja rodzica lub dziecka istotnie się zmieni.
FAQ
Czy rodzic zawsze może żądać alimentów od dzieci?
Nie. Musi zasadniczo wykazać niedostatek, czyli brak możliwości samodzielnego zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb.
Czy emeryt może dostać alimenty od dziecka?
Tak, jeżeli emerytura i pozostałe środki nie wystarczają na uzasadnione koszty utrzymania, a dziecko posiada możliwości świadczenia.
Czy wszystkie dzieci muszą płacić po równo?
Nie. Zakres obowiązku każdego dziecka zależy od jego zarobków, majątku, zdrowia i własnych obowiązków rodzinnych.
Czy rodzic musi pozwać wszystkie dzieci?
Nie zawsze, ale sytuacja całego rodzeństwa może mieć znaczenie dla podziału obowiązku.
Czy brak kontaktu zwalnia z alimentów?
Nie automatycznie. Ważna jest przyczyna zerwania relacji i wcześniejsze zachowanie rodzica.
Czy rodzic, który nie płacił alimentów, może żądać pieniędzy?
Może wystąpić z pozwem, lecz wieloletnie, zawinione uchylanie się od utrzymywania dziecka może uzasadniać oddalenie żądania jako sprzecznego z zasadami współżycia społecznego.
Czy dziecko może zamiast pieniędzy kupować leki?
Alimenty mogą być częściowo wykonywane przez świadczenia rzeczowe, ale forma pomocy musi rzeczywiście zaspokajać potrzeby rodzica.
Czy własne dzieci osoby pozwanej mają znaczenie?
Tak. Obowiązek utrzymywania małoletnich dzieci oraz ich potrzeby są istotne przy ocenie możliwości finansowych pozwanego.
Czy opłata za dom pomocy społecznej jest alimentami?
Nie. Opłata administracyjna za pobyt w domu pomocy społecznej i alimenty zasądzane przez sąd rodzinny to odrębne instytucje.
Czy zasądzone alimenty można później uchylić?
Tak. Jest to możliwe, gdy rodzic przestanie pozostawać w niedostatku albo sytuacja zobowiązanego ulegnie istotnemu pogorszeniu.
radca prawny Katarzyna Klemba
Specjalistka w zakresie prawa pracy i spraw ZUS. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu i licznym sukcesom zawodowym cieszy się zaufaniem klientów i opinią jednej z najlepszych prawniczek w kraju.
Potrzebujesz pomocy? Skontaktuj się z nami!
Zajrzyj też na nasze inne blogi!
